Dag en nacht – maandag 15 juli

Dat is nogal een verschil, dag en nacht. Zo gaat het soms ook met trainen. Gisteren was het nacht, vandaag was het dag. Gisteren had ik geen zin, geen lust, geen moed, vandaag was dat totaal omgedraaid en ging het trainen heerlijk.

Met een marathon in het verre vooruitzicht weet ik waar ik het voor doe. Toch is het soms lastig om het einddoel continue in gedachten te houden. De reden daarvoor is, merk ik, vrij simpel: het duurt nog erg lang voordat het zover is. Nog tal van weken liggen voor me, voordat ik mag starten aan die befaamde en roemruchte afstand. Ook liggen nog tal van weken voor me waarin het nog helemaal niet zo draait om het specifiek trainen, zoals dat zo mooi heet. Marathonspecifiek trainen, ofwel lange duurlopen van 30 kilometer, intervaltrainingen waarbij je na afloop op de klok kijkt en ziet: potverdrie, ook dit was gewoon 20 kilometer. Ik leg nu een bepaalde basis, dat weet ik, dat besef ik (soms te weinig), maar dan is het soms toch lastig om het einddoel voor ogen te houden. Zoals gisteren en vandaag. Gisteren wilde ik mijn bijna überhaupt niet uitkomen, terwijl vandaag de buikspieroefeningen inclusief een duurloop me om de oren vlogen. Snap jij, snap ik het. Op mentaal vlak valt nog een slag te slaan, merk ik. Gelukkig heb ik nog tal van weken te gaan om daar keihard aan te werken.

Alinea 1 bestaat uit 42 woorden, alinea 2 uit 195. Ze verwijzen naar de 42,195 kilometer van de marathon van Valencia die ik op 1 december ga lopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *